Levensverhaal Henk Kooijman

Henk Kooijman is één van de mensen die het langste in Het Dorp woont

Henk Kooijman woont al 43 jaar met veel plezier in Het Dorp. Hij is één van de mensen die er het langste woont. Henk is al 31 jaar getrouwd met Janine, heeft een dochter en staat positief in het leven. Een kennismaking met een bijzonder mens.

Henk (bijna 75) is geboren met een handicap en heeft nooit kunnen lopen. Tijdens zijn leven is zijn lichamelijke gezondheid verder achteruit gegaan. Hij kan nu slechts zijn hoofd en handen nog enigszins bewegen. Dat weerhoudt hem er echter niet van om een actief leven te leiden.

Levenskunst
Henk is een ware levenskunstenaar. Hij is opgewekt en vrolijk en maakt graag grapjes. ‘Ik vind dat ik een mooi leven heb’, zegt hij. ‘Ik ben getrouwd, heb een dochter en misschien word ik ooit wel opa. Het is de kunst om te genieten van de kleine dingen. Het lijkt me veel erger om op latere leeftijd door een ongeluk of ziekte gehandicapt te worden. De frustratie die je dan hebt over de dingen die je niet meer kunt…’

Draai om zijn oren
Als 2e kind in een gezin met 4 kinderen groeide Henk gelukkig op. Hij had geen uitzonderingspositie vanwege zijn handicap. ‘Bij ons thuis werd veel gelachen’, vertelt hij met pretlichtjes in zijn ogen, ‘en ik ben niet anders behandeld dan de andere kinderen. Als het nodig was, kreeg ik ook gewoon een draai om mijn oren, hoor.’ Buitenspelen was er niet bij. Spelend aan de vensterbank achter het raam, was hij wel jaloers op de kinderen die dat wel konden. Ook ging hij niet naar school want speciaal onderwijs bestond nog niet. ‘Mijn moeder overleed jong  en toen mijn zussen en broer de deur uitgingen, kon mijn vader mijn verzorging niet meer alleen aan. Toen ben ik verhuisd naar een revalidatiecentrum. Daar ging ik naar school en kreeg ik arbeidstherapie. Ook hebben ze daar mijn lichaamsfuncties nog aardig kunnen verbeteren.’

Moeilijke handen
Ondanks zijn ‘moeilijke handen’, zoals Henk ze noemt, heeft hij zich altijd prima vermaakt.Hij had van jongs af aan een grote voorliefde voor auto’s, die hij na verloop van tijd ook zelf van hout maakte. Hij was erg handig met hout en bouwde zelfs hele poppenhuizen. ‘Ook was ik gek op radio’s en muziek’, vertelt hij enthousiast. ‘Ik ben zelfs dj geweest! Ik zette de nieuwste hits op cassettebandjes en trad dan op met mijn muziekinstallatie onder de naam Radio Telemonde. Hetbegon allemaal met een optreden op Koninginnedag in Het Dorp, waarvoor ik trouwens erg zenuwachtig was. Daarna heb ik ook regelmatig buiten Het Dorp opgetreden. Ik genoot ervan om lekker een beetje gek te doen achter dat apparaat!’

Vader
Als Henk over zijn dochter Femke vertelt, die in Het Dorp geboren is, zie je dat hij eentrotse vader is. Inmiddels is ze 26 en al weer jaren de deur uit. Als zijn vrouw overdag werkte, zorgde Henk voor Femke. ‘Soms zat de hele huiskamer vol schoolvriendinnetjes, hartstikke gezellig. Vanaf het begin heb ik Femke met de rolstoel naar de kleuter- en lagere school gebracht. Femke vond het heel vanzelfsprekend om in Het Dorp te wonen en heeft hier een prima jeugd gehad.’

Bezig
Hoewel Henk door zijn handicap nooit heeft kunnen werken, is hij wel altijd bezig.Nu hij met zijn handen niet veel meer kan doen, is hij veel te vinden in AC de Heuvel. ‘Ik zit elke ochtend van 9-12 uur aan de balie. Ook bedien ik de telefooncentrale met een speciale knop op de hoofdsteun van mijn rolstoel. Op woensdagmiddag schilder ik. De kwast zit met een specialeband aan mijn hoofd bevestigd. ’t Is een beetje geklieder’, zegt hij lachend, ‘maar het wordt wel mooi!’

Tevreden
Henk woont met veel plezier in Het Dorp en heeft nooit overwogen om naar een andere wijk te verhuizen. Maar het is er wel veranderd, vindt hij. ‘Vroeger was het gezelliger. Maar dat geldt eigenlijk voor de hele maatschappij. Mensen kijken minder naar elkaar om, dat is jammer.’ Henk is erg tevreden over de verzorging in Het Dorp en merkt daar weinig van bezuinigingen. ‘Wel is het jammer dat voorzieningen verdwijnen. Vroeger mocht ik graag ’s avonds in het restaurant een frietje eten en een biertje drinken. Maar dat kan nu helaas niet meer.’

50 jaar Het Dorp
In de evenementenweek t.g.v. het 50-jarig bestaan van Het Dorp heeft Henk veel zin. ‘Natuurlijk ga ik naar de feestavond’, glundert hij, ‘en naar een brunch waar Willeke Alberti optreedt. Als er maar muziek gemaakt wordt, dan heb ik het naar mijn zin!’

Terug